Volg KoopenBakker ook hier voor meer inspiratie

Klik op de afbeelding en ga naar de collectie avontuur

Hi ,

“Wat ben je rustig in vergelijking met de laatste keer”, zegt ze na twee uur. We zagen elkaar bijna zeven jaar geleden en in haar blik op mij benoemt ze het gevolg van de inzichten die ik de afgelopen jaren heb opgedaan. Het is – bij iemand die altijd zoveel spanning en onrust had – rustig geworden. Wat een heerlijk en wonderlijk gevoel is dat toch.

Rust als hulpmiddel
Ook op de afgelopen leiderschapsreis benoemen mijn deelnemers weer de weldadigheid van mijn rust. Het maakt ze ontvankelijk om met liefde en aandacht die reis naar binnen te maken en het ongemakkelijke te aanschouwen. En wat was het weer een fantastisch avontuur zeg. Ik wilde eigenlijk niet stoppen. Zo heerlijk was het. Bekijk de video op Instagram die een van de deelnemers heeft gemaakt.

De voordelen van rust 
Je zou kunnen veronderstellen dat die rust en de bijhorende ruimte alleen maar goeds brengt. Ja! Ik kan meer geluk en plezier in het allerkleinste vinden, beleef de liefde op een intensere en diepere manier en ervaar steeds steeds meer betekenis in het moment. Ik schreef er al over in de inspiratiemails: ‘De twee kanten van liefde’ en ‘Binnenliefde’.

Misverstand
Maar het is echt een misverstand dat het alleen maar goeds brengt. Zeker op de korte termijn. Het gevolg van die rust is ook dat ik liefde op een andere manier ben gaan ervaren. Waar ik eerst mijn eigen gevoel van liefde projecteerde op de ander en dacht dat ik die liefde van hem of haar kreeg, voel ik nu dat die liefde vooral mijn eigen liefde voor de ander is. Ik ‘krijg’ dus minder van de ander dan mijn oorspronkelijke vermoeden. 

En ik zie af en toe ook hoe de ander zich in allerlei bochten wringt om liefde van mij te ‘ontvangen’.

Rauwer
En waar ik mijn mantel van geprojecteerde liefde – waarin soms iets van gemis, dat ik door de ander wil laten opvullen, in verscholen ligt – zelf aantrek, begin ik mezelf vervolgens allerlei lastige vragen te stellen (die ik eigenlijk niet wil stellen, maar waar ik niet onderuit kom): wat bindt ons nu ten diepste? Ik zie meer het ongemakkelijke in de relatiedynamieken. Het maakt het leven rauwer.

Schaduwkant
En waar ik in het begin euforisch was over de enorme liefde die ik in het moment kan ervaren, merkte ik dus nu ook de schaduwkant: ik ben aanmerkelijk minder verbonden met de ander dan ik aanvankelijk dacht. En die perspectiefverandering – en dat andere denkkader dat mijn gevoelswereld beter laat duiden –, levert een existentiële vorm van eenzaamheid op: lijden is de laatste maanden een sluimerend gevoel dat vanuit niets met kracht mijn hele staat van zijn kan overnemen.

“Als Ge meent, dat iets wat van nature onderworpen is, vrij is, en dat wat van een ander is, uzelf toebehoort, zult Ge veel hinder ondervinden. Ge zult veel klagen, in verwarring raken en goden en mensen verwijten maken.”

De tekst ‘Van uitzicht naar inzicht’ gaat onder het kader verder

De metafoor van het meer
Zie de rust als een meer dat stil is geworden. Al het vuil is naar de bodem gezakt en het is ongekend helder geworden. Een signaal in de vorm van een steen die in het water wordt gegooid, levert slechts een kleine rimpeling op waarna de rust en helderheid weer terugkeert.

Pijnlijke zichtbaar
In die rust en ruimte wordt veelal niet alleen het mooie, maar ook het meest pijnlijke zichtbaar: elementen die in het onbewuste zaten en veelal indirect je leven domineren. Dat is wat er bij mij nu gebeurt. Zelfs externe signalen kunnen het niet meer vertroebelen omdat ik het zo krachtig voel.

Spirituele depressie
We noemen dat lijden een spirituele depressie. Het oude functioneert niet meer terwijl het nieuwe er nog niet is. En dat zorgt voor een depressief gevoel. Je kent het vast wel. Denk aan een overlijden, een ongeluk, een ziekte, liefdesverdriet, het verlies van een baan, een perspectiefverandering, het oplossen van een illusie etc.

‘Breken’ van de persoonlijkheid
Soms ‘breekt’ de persoonlijkheid en ligt het in gruzelementen op de vloer. Je kan je dan niet meer verhouden tot die nieuwe werkelijkheid. De uitdaging ligt dan om die persoonlijkheid met die scherven weer opnieuw op te bouwen. Het wordt daarin – met nieuwe vaardigheden en andere overtuigingen – veelal sterker en mooier: je identiteit transformeert.

Een goed teken!
Zo erg is het bij mij gelukkig niet, maar ‘the blues’ zijn alom aanwezig. Een goed teken! Ik kijk er met verwondering, liefde en regelmatig met een glimlach naar. Het maakt dat ik mijn gevoelens ervaar én niet ben! Dat is een groot verschil. Het komt en het zal ook weer gaan.

De verwondering is cruciaal
Ik heb nergens zin in en het lijkt of alles vastzit: een van de kenmerken van een depressie. Het is tijd voor beweging! Die verwondering is daarin cruciaal omdat zij ons uit het bestaande patroon haalt en zicht geeft op nieuwe manieren.

Eigen onderzoek
Als ik dan vervolgens met mijn cliënten in de bergen loop en ik tijdens het wandelen bezig ben met het verder begrijpen van hun uitdagingen en nadenk hoe ik hun proces optimaal in oefeningen, opdrachten, vragen en coaching kan faciliteren, gaat daaronder – in die rust, de monotone beweging van het wandelen en de prachtige natuur – mijn eigen onderzoek natuurlijk ook bewust en onbewust door.

Onderscheidingsvermogen geeft helderheid en richting
Niet alleen laat het zich daar in de beweging tussen die hoge toppen en die waanzinnige natuur makkelijker ontrafelen. In die ontrafeling en ruimte wordt mijn onderscheidingsvermogen beter. En dat is een groot goed. Ik weet nog beter wat van mij is en wat niet van mij is. En ik zie waar ik invloed op heb en waar ik geen invloed op heb. 

Basis voor een nieuwe weg
In die verscherping van het onderscheidingsvermogen ontstaat richting en wordt de basis gelegd voor een nieuwe weg: ik weet waar ik wel en niet moet zoeken. Daarom was die leiderschapsreis in de bergen voor mijzelf ook zo fijn: het is losser en ruimer geworden.

De tekst ‘Van uitzicht naar inzicht’ gaat onder het kader verder

Meereizen

Mocht je hulp willen bij meer betekenis, rust, plezier of vrijheid. In september heb ik weer ruimte voor coaching en begint mijn persoonlijk ontwikkelingsprogramma. Mocht je op een andere manier een stevige transformatieve reis of diepe bezinning willen ervaren? Er is nog een aantal plekjes vrij: ‘Into the wild’, ‘Bergen’ en op de ‘Cammino’.

Kijk voor alle trainingen, workshops (deze zullen nog een nieuw jasjes krijgen), wandelingen en reizen van het najaar hieronder of in de agenda. Mocht dit niet passen en je wilt toch iets, geef me dan een seintje.

Er is bijvoorbeeld nog een verlangen om buiten het standaardprogramma een reis te organiseren.

Natuurlijk ritme
Vind je deze inspiratiemail en deze manier van ontwikkelen leuk, dan is het misschien een fijn idee om in het najaar langs te komen op een wandeling volgens een ‘Natuurlijk ritme’. De gedachte en de werkwijze in deze mail komt daar deels vandaan.

HET NAJAAR BIJ KOOPENBAKKER

VIND MEER PLEZIER, VRIJHEID, RUST EN BETEKENIS

Let op: sinds dit jaar heeft elke wandelmaand een eigen pagina waarvan ik nog enkele moet beschrijven. Thema’s van het najaar zijn: oogsten, balans opmaken, loslaten, afscheid nemen en klaar maken voor het nieuwe. 

Die nieuwe pagina’s ga ik ergens deze zomer maken, maar eerst nog wat extra nieuw uitzicht en beweging voor mezelf organiseren. 

Ik wens je prachtige nieuwe uitzichten. 

Deze inspiratie met anderen delen:

NOW PLAYING

EEN ODE AAN DE ALPI OROBIE

Neem iets in je hoofd waarvan je houdt. Een persoon, een gebied, een dier, een cultuur, een boek, een liefde etc.
En luister:  Kind and generous  van Nathalie Merchant

Deze inspiratie met anderen delen: