Het broedseizoen is in Kardinge nog volop in gang. In de graslanden zijn weidevogels als de grutto druk in de weer om hun jongen veilig groot te brengen en in het Zilvermeer zijn visdiefjes actief. Vorig jaar zijn er 61 soorten broedvogels geteld in Kardinge. We zien dat Kardinge steeds rijker wordt aan bosvogels. Dat is ook niet gek als je bedenkt dat het bos steeds ouder wordt, met dikkere en meer dode bomen. Deze bomen trekken zogenaamde holenbroeders, vogels die nestelen in holtes van bomen. 

Daardoor zie je ze zelden, maar je kan ze wel horen, met zijn kenmerkende spookachtige roep, bekend van veel griezelfilms. De bosuil legt soms in februari al haar eieren en broedt 28 of 29 dagen totdat het ei uitkomt. Het favoriete dieet van bosuilen bestaat uit kleine zoogdieren en vogels. Ook kikkers en padden, kevers en regenwormen voor de jongen laat de bosuil niet liggen.

Zelf de bosuil horen? Ga in de schemering eens Kardinge in. De grootste kans er een te horen is tussen november en februari, als de bosuil een territorium zoekt. Wie weet laat de bosuil haar spookachtige roep horen. Het is op grote afstand te horen.

De kraamkamer van de natuur draait nog op volle toeren. Het broedseizoen is de meest kwetsbare periode voor de natuur. Daarom is het in deze tijd van het jaar extra belangrijk om bij een bezoek aan Kardinge op de paden te blijven en de hond aangelijnd te houden. Zo voorkom je dat jonge dieren worden opgejaagd.

Deze lammergier is een jong dier, dat geboren is in de Zuid-Beierse Alpen. De vogel is waarschijnlijk op zoek gegaan naar een nieuw jachtgebied. Door de warme, zuidelijke wind en de thermiek is het dier hier terechtgekomen. Bart Zwiers verwacht niet dat de lammergier hier blijft. “Deze gier eet heel graag botten. Door de grote snavelopening kan hij botten tot achttien centimeter groot in één keer doorslikken. Maar vaak zijn botten groter. Wat doet deze gier om ze toch hapbaar te maken? Hij laat de botten van grote hoogte, bijvoorbeeld vanaf een berg, naar beneden vallen, zodat ze stuk gaan. En dat lukt natuurlijk niet zo makkelijk in Groningen. We hebben hier enerzijds geen grote hoeveelheid kadavers en ook het aantal hoge gebouwen is beperkt.”