Filmhuis Cinecentrum31: aanvang 20.00 uur, café open om 19.30 uur. Ticket: 6 euro, met strippenkaart 5 euro. 

Donderdag 11 en vrijdag 12 mei de film: "I, Daniel Blake".

Regisseur: Ken Loach

Een film waar humor, warmte en wanhoop hand in hand gaan. Winnaar van de Gouden Palm in Cannes. 
Daniel Blake is een doodgoeie vent. Een brombeer, maar eentje die iedereen in zijn omgeving helpt die dat nodig heeft. Hij is timmerman en heeft zijn hele leven hard gewerkt. Vlak voor zijn pensioen krijgt hij een ernstige hartaanval. Daarna is hij aangewezen op een uitkering. Maar zie die nog maar eens te krijgen, tegenwoordig. Een film over hoe een overheidsmachine zijn burgers kan vermalen. Een film ook over solidariteit tussen lotgenoten en het bewaren van je waardigheid. Daniel wil zich in elk geval niet klein laten krijgen, ondanks alle vernederingen en treiterijen van zijn overheid. 


Bureaucratische nachtmerrie
Daniel Blake belandt in een bureaucratische nachtmerrie. Zijn behandelend arts vindt dat hij niet kan werken omdat het zijn dood zou kunnen worden. De uitkeringsinstantie denkt daar echter anders over. Blake wordt verplicht te solliciteren, digitaal nog wel. Hij heeft zijn hele leven echter nog nooit een computer aangeraakt en heeft moeite mee te komen in wat van hem geëist wordt. Het gevolg is dat hij niet alleen zijn arbeidsongeschiktheidsuitkering kwijtraakt, maar ook zijn vervangende bijstandsuitkering.
 

Je vóelt de onmacht en het onrecht
Tijdens zijn poging om in het systeem te overleven ontmoet Daniel de alleenstaande moeder Katie en haar twee kinderen. Ook zij probeert met haar kinderen te overleven ondanks alle tegenwerking van de overheid. Daniel en Katie worden als lotgenoten ook vrienden. Zij steunen elkaar en proberen samen hun waardigheid te behouden. Een loodzware opgave. Je voelt soms bijna fysiek het onrecht en de onmacht waar Daniel en Katie mee te maken krijgen. Daniel Blake is echter niet het type dat dit geruisloos laat gebeuren

Absurd en onmenselijk systeem
Het Britse systeem (en ons systeem?) lijkt er niet meer op gericht om burgers financieel bij te staan maar om het ze met bizarre regels bijna onmogelijk te maken in aanmerking te komen voor financiële steun. Als het niet zo realistisch was, zou je het een absurdistisch of Kafkaësk drama kunnen noemen. Maar het is helaas een getrouwe weergave van de Britse praktijk.

Testament van een sociaal regisseur
Zoals we van hem gewend zijn, neemt regisseur Ken Loach (80 jaar) het op voor de gewone man die zich staande moet houden in het hedendaagse Engeland. Loach doet met deze film een effectieve en emotionele oproep tot medemenselijkheid. Hij verpakt zijn (laatste?) uithaal naar de Britse overheid ditmaal nog nadrukkelijker als aanklacht. Eigenlijk was Loach na zijn vorige film gestopt met regisseren. Maar dit verhaal moest hij nog vertellen, vond hij.  Het gaat over hetzelfde thema als zijn eerste film, 50 jaar geleden. Maar, zo zegt hij in een interview: "Het is nu nog veel onmenselijker, dan 50 jaar geleden." De cirkel van zijn carrière  lijkt rond, maar zijn thematiek heeft zich in een neerwaartse spiraal bewogen. Tenzij we misstanden met nog veel meer mensen aan de kaak stellen? 

 

 

  Je kunt reserveren door ons te mailen.

Vermeld je dan of je naar de vrijdag- of donderdagvoorstelling wilt?

Filmhuis Cinecentrum31

Bezoekadres: Bickerstraat 31, 1701 ED Heerhugowaard

Mail-adres: cinecentrum31@ziggo.nl; Website: www.cinecentrum31.nl